Mój drogi kolega z Internetu poprosił mnie, żebym napisała coś na zjeżdżalnię. Obiecałam mu, a teraz trochę tego żałuję. No ale słowo się rzekło, kobyłka u płotu… No właśnie. Z moim zjeżdżaniem na ręcznym to jest trochę tak, że staje się częstym rytuałem właśnie wtedy, kiedy konia brak.
Jestem taka sama jak inne. Nie jarają mnie pornosy, nie zjeżdżam pod jotpegi. Mnie do masturbacji wystarczy wanna i wspomnienia. Czasem jako katalizatora wspomnień używam jakiegoś klimatycznego utworu albo po prostu dobrego skręta.
Zjeżdżanie na ręcznym jest jak miks najlepszych momentów. Jak film pod powiekami. Mogę wrócić do klimatów, które najbardziej mnie podniecały, do facetów, których wciąż bym nie wygoniła z łóżka. Mogę to sobie zrobić analnie, łechtaczkowo, dopochwowo – palcem, dildo, nawet świeczką, żeby było romantycznie. Mogę być dominą i niewolnicą, a co najważniejsze Jude Law jest zawsze przy mnie.
Patrzy na mnie z kąta łóżka albo siedząc na kiblu przy wannie.
A ja zabraniam mu się nawet dotknąć.

wyznam Wam, że wlasnie skonczyłem zjeżdżac na ręcznym.
Dałem upust (spust) wrażeniom dnia poprzedniego, dzieki czemu paradoksalnie czuję się jak rozgrzeszony złoczyńca…. Ok, koniec filozofowania.
Po prostu zjechalem kurwa na recznym, aby spuścić z krzyża.
I chuj!